Openingspagina

Over alvan tsarik
 Bestuur
 Geschiedenis
 Missie en visie
 Jaarverslag
 Onze partners in ArmeniŽ
 "Eregalerij"

Lopende projecten
Modelprojecten
Over ArmeniŽ
Onze sponsoren
Archief
Verwijzingen
Contact

Disclaimer


Geschiedenis van alvan tsarik

Sinds haar oprichting in 2005 heeft de stichting zich beziggehouden met projecten op kleine schaal in ArmeniŽ.
Zo werd ondersteuning gegeven aan een weeshuis, een regionale bibliotheek, enkele speciale scholen, een dorpsgemeenschap en een organisatie voor hulp aan kinderen.
Goederen werden ingezameld, per container verzonden en gedistribueerd.
Boeken en stellingen gingen naar de bibliotheek, meubilair en educatief materiaal naar de scholen, het weeshuis en de hulporganisatie.
Ook gingen er hulpgoederen naar armlastige gezinnen.
Een leslokaal werd met computers ingericht, waarna daar computercursussen en cursussen Engels werden gegeven.

De huidige speerpunten van de stichting zijn de implementatie van het preschoolmodel en het Technasium onderwijs in de regio's Shirak en Lori.



Op 13 juli 2005 werd in Nederland de Stichting alvan tsarik opgericht.

In eerste instantie hield de stichting zich alleen bezig met educatieve ondersteuning. Boeken, computers en kopieermachines werden naar de regionale bibliotheek van Gyumri in ArmeniŽ gestuurd. Het was een initiatief van Renť Beunk die zijn netwerken met scholen gebruikte en samenwerkte met leerlingen, die hielpen in hun vrije tijd en in de vakanties.

Vrij snel kwam Annie Bodde uit Duiven bij de stichting. Zij was al langere tijd bezig met het organiseren van transporten naar het weeshuis Zatik in de Armeense hoofdstad Yerevan.

Servaas Beunk en Gerard Bloemberg hadden veel belangstelling voor de projecten en hielpen met raad en daad mee.

In 2005 werd de Stichting alvan tsarik officieel opgericht om voor de buitenwacht duidelijk te maken dat het om een serieuze stichting ging.

Door samen te werken konden we de transportmogelijkheden bundelen met de aanwezige kennis op educatief terrein en de capaciteit die geleverd kon worden door het netwerk van scholen en leerlingen. Dit resulteerde in een kader van doelstellingen waarin sociaal-economische, educatieve en culturele aspecten werden beschreven. Dankzij vele goedwillende mensen, die de doelstellingen willen ondersteunen met het aanbieden van hulpgoederen zoals kleding, speelgoed, meubels en schoolboeken, werden deze goederen in grote hoeveelheden aangeboden.
Ze werden tijdelijk opgeslagen om daarna per container verstuurd te worden. De Amerikaans-Armeense stichting UAF heeft ons verscheidene malen financieel geholpen bij het transport. Hiervoor moesten we wel nauwkeurig opgeven welke goederen werden vervoerd en welke waarde ze vertegenwoordigden.

Het aantal projecten werd in de jaren daarna langzaam uitgebreid. De NGO Azatan met haar dorpshuis werd partner. Hiermee werd de weg geopend voor verschillende activiteiten, van landbouwactiviteiten door steun bij de aankoop van een tractor, tot ondersteuning door materiaal en kennis voor een preschool. Onze participatie bood de leden een eerste gelegenheid om ook bij andere instanties in de aandacht te komen en de NGO wordt alom gerespecteerd, op de eerste plaats in de gemeenschap van Azatan.

We hebben ons eigen kantoor ingericht en met eigen vrijwilligers en de computers die we daar geÔnstalleerd hebben konden kinderen uit kansarme gezinnen Engels en computervaardigheid opdoen in onze Alvan Tsarik School.
Via de Armeense Caritas kwamen we in contact met verschillende Special Schools in Gyumri, Vanadzor en Artik. Op deze scholen zitten kinderen met een leerachterstand, veelal intern doordat ouders geen geld hebben voor vervoer of door de beroerde omstandigheden op de wegen in de winter. Deze scholen kregen van ons meubilair, specifiek onderwijsmateriaal zoals overheadprojectors en speelgoed. Daarnaast was het ons mogelijk om gebruikte maar nog prima sporttoestellen en sportspullen naar de Franse School in Gyumri te sturen.

Een ander groot project was het computerproject voor NGOís rondom Gyumri. Na een geslaagd transport van circa 100 computers konden we deze NGOís uitnodigen om tegen een bijdrage naar draagkracht in de transportkosten ťťn of meer computers bij ons op te halen.

We hebben in Nederland sinds 2005 op verschillende manieren geprobeerd fondsen te verwerven voor onze activiteiten. Door de Vrienden van Alvan Tsarik kwamen er regelmatige bijdragen die vaak aan een bepaald project waren gekoppeld. Door de verkoop van kerstkaarten met Armeense motieven via het Candea College in Duiven of door onszelf op kerstmarkten kwam er geld binnen en we maakten onze naam in de omgeving bekend.


Na de eerste succesvolle jaren kwam er een kentering in 2007. Wel bleef het aanbod van boeken, meubilair en computers onverminderd groot en bleek de belangstelling voor ons werk uit media-aandacht via kranten en TV, maar de logistieke kant van ons werk werd steeds lastiger. De eisen van UAF met betrekking tot de waarde van het transport werden strenger, maar vooral de bureaucratie in ArmeniŽ begon ons parten te spelen. Onevenredig veel tijd moesten onze mensen in ArmeniŽ investeren om de inhoud van de ingevoerde containers ook als humanitair erkend te krijgen omdat instanties langs elkaar heen werkten of elkaar gewoonweg tegenwerkten. Zonder de humanitaire status zouden wij invoerbelasting moeten betalen voor de inhoud van de container.

Nadat een computertransport voor ons desastreus was verlopen door tegenwerking van verschillende organisaties hebben we in 2009 besloten voorlopig af te zien van het zenden van goederen als kleding en computers naar onze projecten. Hiermee eindigde ook de samenwerking met het weeshuis Zatik. Een lichtpuntje daarbij was dat voor de bibliotheek in Gyumri en het dorpsproject in Azatan naar eigen zeggen voldoende materiaal aanwezig was en wij voorlopig niets meer hoefden te sturen.

Een mogelijkheid om het anders aan te pakken bood zich aan door een constant aanbod van afgeschreven, maar nog relatief nieuwe computers en aanverwante zakenzaken in Nederland. Doordat we nog steeds gebruik mochten maken van de opslag bij Tiemex Logistics in Zevenaar konden wij dit materiaal verzamelen en met toestemming van de donateurs aantrekkelijk verkopen aan verschillende instellingen in Nederland. Met deze inkomsten zijn wij nu in staat duurzame projecten op te zetten.

In 2010 zijn wij gestart met onze preschoolprojecten. Zes scholen in dorpen met een kinderopvang naar oud Sovjetmodel zijn met ons in zee gegaan om het kleuteronderwijs naar Nederlands model in hun kinderopvang aan te bieden. In Shirak Marz waren dat de dorpen Haykavan, Voskehask en Amasya, in Lori Marz een kinderopvang in Vanadzor en verder de scholen en de kinderopvang in de bergdorpen Debed en Qarintsj. Later kwamen daar de scholen van Azatan, Nahapetavan en Qeti (Shirak Marz) bij en de kinderopvang van het Sociale Centrum van de Armeense Kerk in Gyumri.

De deal die wij de dorpen hebben aangeboden was:
"- Jullie zijn bereid een training te volgen waarin we laten zien hoe het systeem in Nederland werkt en jullie gaan aan het werk met een jaarprogramma met de toekomstige kleuterleidsters en de leerkrachten van de onderbouw van de school.
- Wij van Alvan Tsarik zorgen voor de training, we sturen als we kunnen per container meubilair en educatief materiaal naar de preschools en de bijbehorende scholen en we ondersteunen het project per dorp met een maandelijkse financiŽle bijdrage gedurende een aantal maanden. Daarnaast bieden wij de scholen professionele begeleiding van een Armeense vakkracht op kleuteronderwijsgebied. Vanuit Nederland en waar nodig ter plaatse in ArmeniŽ kunnen Nederlandse vakkrachten met raad en daad terzijde staan."

Wij kunnen nu na drie jaar zeggen dat het op elke school een groot succes was. Natuurlijk zijn er grote verschillen tussen de dorpen, zowel in personeel opzicht als in materiŽle voorzieningen. Maar overal is er grote vooruitgang ten opzichte van de uitgangsituatie geboekt. Wij hebben vier grote containers gestuurd met prachtig materiaal van basisscholen in Nederland. Denk hierbij aan educatief materiaal, schoolborden en schoolmeubilair. De ouders zijn tevreden en de kinderen al helemaal.
En wat we ook kunnen vaststellen: de olievlekwerking kwam tot stand. Steeds vaker kloppen scholen bij ons aan met de vraag om te kunnen participeren. We wachten nog even voordat we met een nieuwe training kunnen beginnen.


De Shirak Marz Regional Library in Gyumri kreeg per november 2012 de beschikking gekregen over een gerestaureerd, prachtig historisch gebouw in het centrum van Gyumri. Dit werd mede mogelijk gemaakt door de grote collectie aan buitenlandse boeken die van ons kwamen. De faam van de bibliotheek reikte tot aan de 120 kilometer verderop gelegen hoofdstad, van waaruit men boeken kwam lenen. De minister heeft besloten een gebouw te schenken, maar had geen geld voor de inrichting. Wij hebben opnieuw per container meubilair en stellingkasten voor de bibliotheek kunnen sturen. "De een zijn dood is de ander zijn brood" gold ook hier.
In Nederland gaan bibliotheken dicht en dientengevolge hebben wij het meubilair van een grote bibliotheek in Nijmegen, van een bibliotheek in Voorburg en van de kleine bibliotheken in de gemeente Montferland mogen versturen. Na een grondige renovatie van het gebouw werd de bibliotheek officieel geopend in oktober 2013.

Gelieerd aan de bibliotheek is een klein project met een fonds waarin we Ä 5.000 hebben gestort om het voor de kinderen van de biliotheekmedewerkers mogelijk te maken hun collegegeld te betalen aan het begin van het jaar. Zeven tot acht kinderen en hun ouders doen jaarlijks een beroep op dit fonds. Gedurende het jaar wordt het geleende bedrag terug betaald. Zo houdt dit fonds zichzelf in stand. Wij vragen geen rente in geld maar in vrije tijd. De studenten en hun ouders werken daarvoor aan verschillende projecten in de bibliotheek zoals toneelopvoeringen voor kinderen, het repareren van het dak (dat is nu in het nieuwe gebouw hopelijk niet meer nodig) of van de meubels.

Met het vallen van de sneeuw in ArmeniŽ in de zeer koude decembermaand 2013 konden we kunststof sleeŽn uitdelen aan onze preschools, twee per school. We hadden rond 250 stuks meegestuurd met de laatste container. De gouverneur en de bibliotheek hebben geparticipeerd in dit projectje. Via hen liep de distributie van de sleeŽn voor meer dan 90 preschools in Shirak Marz. We hebben veel kinderen blij kunnen maken.
Deze sleeŽn waren ons geschonken door een bedrijf in Nederland.

Een erkenning van Nederlandse kant voor ons werk was de ANBI-toekenning voor onze stichting per januari 2013. Hierdoor kunnen sponsors en donors hun giften aan onze stichting officieel van de belasting aftrekken.

December 2013.
Wordt met zekerheid voortgezet.

UAF = United Armenia Fund
NGO - Non Governmental Organization