Technasium in actie








Overzicht van onze projectgeschiedenis, gesorteerd van jong naar oud zodat je de ontwikkeling door de jaren heen kunt volgen.
Gebruik de knoppen hieronder om onderdelen snel uit of in te klappen en makkelijker door de geschiedenis te navigeren.








Al het werk dat gedaan is, hadden wij nooit alleen kunnen doen. In de loop van de tijd hebben wij in Nederland en Armenië hulp gehad van groepen mensen. Het begon met het boeken sorteren in het Candea College, later het containers laden in Duiven en toen de verschillende groepen die rondom ons centrum aan het werk zijn gegaan.








Eva heeft een in drietal bezoeken gewerkt met leerkrachten uit het basisonderwijs. Haar doelstelling is om kinderen plezier te laten beleven aan het maken van muziek. Zelfgebouwde instrumenten helpen daarbij, net als eenvoudig dirigeren, of samen muziek maken zonder de druk van buiten om te presteren. In Armenië willen ouders graag prestaties zien en dat staat wel eens haaks op de doelstelling dat je leert, zelf verantwoordelijk te zijn en misschien alleen plezier wilt beleven.






Het feit dat de Shirak Marz Regional Library door ons werk in Nederland een heel grote collectie buitenlandse literatuur bezat, heeft bijgedragen tot een bijzondere ontwikkeling: De Italiaanse ambassade heeft geld beschikbaar gesteld om het vervallen postgebouw in Oud-Gyumri op te knappen en de ruimte te reserveren voor de bibliotheek. Nu had de bibliotheek wel een gebouw maar niets om erin te zetten. In Oost-Nederland moesten veel bibliotheken door bezuinigingen samengaan of sluiten. Wij hebben de inrichtingen van bibliotheken uit o.a. Beek, Didam, Wehl en Nijmegen samen met tafels van het Candea College en kantoormeubilair van RABO-Vastgoed per container naar Gyumri gestuurd. Regelmatig komen regeringsleden even koffie drinken in de mooie bibliotheek.






Voor een kerstactie kregen we een heel concreet doel aangereikt: een mobiele melkmachine voor de Special School Nr. 1 in Artik. Wij hebben stoelen en tafels aan deze school geschonken en directeur Chknavoryan had behoefte aan een mogelijkheid om de koeien van deze Special School overdag in de bergen op hun weiden te laten. Op die manier zouden ze meer melk kunnen produceren. VWO 3 van het Candea College heeft met de verkoop van kerstkaarten de benodigde €1000 opgehaald en de machine kon in Armenië gekocht worden.



In de eerste jaren hebben wij ons vooral gericht op scholen in de dorpen rond Gyumri. Containers vol met schoolbanken en educatief materiaal zijn door ons verscheept. Vooral in de dorpen was behoefte aan alles. De leerkrachten van de scholen hebben deelgenomen aan kennismakingstrainingen over het Nederlandse kleuteronderwijs met “de hoeken”. Vaak kwamen de leerkrachten die aan Eva’s muziekprojecten deelgenomen hadden, ook naar deze trainingen. De contacten zijn met ons centrum er nog steeds. Via digitale masterclasses van Karin Kriehn proberen we onze ideeën verder te verspreiden.






Van RABO-Vastgoed konden wij afgeschreven computersystemen naar onze projecten in Armenië sturen. Wij hebben dit onder NGO’s en scholen in Shirak Marz bekend gemaakt. Wij hebben hen gevraagd om een bijdrage naar draagkracht om ons te helpen met de transportkosten. Een twintigtal NGO’s heeft hiervan gebruik gemaakt en de contracten werden in "onze" bibliotheek getekend. Dat levert een hoop papierwerk op, alles moet worden vastgelegd voor minstens 5 jaar. Onze naam was toen wel gevestigd in Shirak.


Azatan preschool
Via de Azatan NGO werd de eerste preschool gestart. De leerkrachten waren vrijwilligers uit de NGO. De kinderen konden spelen met speelgoed dat wij hadden gestuurd. Later werd bij de school in Azatan een preschool gebouwd. Onze spullen zijn daar toen heengegaan. Het was onze eerste stap op onderwijsgebied in Armenië.



Basisschool De Toermalijn in Duiven heeft een schoenendoosactie voor kinderen op de Special School Nr. 3 in Gyumri georganiseerd. De kinderen vulden een schoenendoos met spullen waarvan ze dachten dat hun leeftijdsgenootjes in Armenië het leuk zouden vinden. De dozen zijn met de tweede container meegegaan. Op de Special School werd een speciale terugkomdag georganiseerd om de dozen uit te delen.




Wij beschouwen het tractorproject als ons eerste “echte” ontwikkelingsproject. Hovik Papoyan van de Azatan NGO deed het voorstel om hem en zijn familie te steunen bij de aankoop van een tractor. Samen met een lening bij de bank zou een bedrag van €3000 genoeg zijn om een gesubsidieerde tractor te kunnen aanschaffen. Wij kwamen met Hovik overeen dat hij de €3000 zou in 5 jaar terugbetalen. In ruil voor onze steun heeft Hovik de akkers van arme families in Azatan kosteloos geploegd. Hovik heeft het bedrag ook inderdaad binnen de afgesproken tijd terugbetaald.



Voor de Franse School Nr. 10 in Gyumri hebben we sportmateriaal verzameld en verstuurd met een container. Het Candea College en Symbion in Didam hebben sportmateriaal als volleyballen, banken etc. gedoneerd om de mooie , maar helemaal lege sportzaal mee in te richten.



Onze tweede partner in Gyumri is de Shirak Marz Regional Library van Gevorg Amiryan. Toen wij met hen gingen samenwerken, was de bibliotheek in een kleine vochtige opslagruimte ondergebracht. Het ontbrak aan alles. Hier zagen wij ons project ontstaan: Buitenlandstalige literatuur, want er was geen Engels- of anderstalig boek in de bieb te vinden. Er zijn duizenden boeken naar de bieb gegaan. Zij waren uiteindelijk beter voorzien van Engelse, Duitse en Franse boeken dan de bibliotheken in Yerevan. Naast boeken hebben wij ook tafels en stoelen gestuurd.
De gereviseerde kopieermachine van Nashuatec, nu Ricoh, werkt na 15 jaar nog steeds.




De eerste container van de uiteindelijk 17 containers, die wij hebben geladen en verstuurd. De opslag op de boerderij van Annie Bodde in Duiven lag vol met kleding en huisraad. Deze goederen gingen vooral naar het weeshuis Zatik in Yerevan. Later werd het onmogelijk om deze goederen nog langer te verschepen en zijn we overgegaan op het sturen van schoolmeubilair en inrichtingsmateriaal voor de Regional Library en de scholen rond Gyumri. Maar ook andere NGO’s zoals Crossing Roads in Vanadzor hebben van ons materiaal gekregen.
Het United Armenian Fund heeft drie containers betaald, wijzelf de rest.
In de loop van de tijd werd het voor ons steeds gemakkelijker om de containers ingevoerd te krijgen. Het Humanitarian Committee, dat daarover moet besluiten, heeft de containers al “op groen” gezet voordat ze Nederland verlieten.
Wij hebben veel hulp gehad bij het laden van de containers. Wij willen hierbij vooral de leerlingen van het Candea College noemen, die ons bij het zware werk hebben geholpen.



Het weeshuis Zatik in Yerevan is ons oudste project, samen met het bibliotheekproject in Gyumri. Toen onze Annie Bodde haar boerderij had opgegeven, was ze hier terechtgekomen met haar boerderijmachines en wilde in de boerderij van het weeshuis investeren. Ze had in haar stallen in Duiven een afgiftepunt voor kleding en huisraad voor de 300 kinderen in het weeshuis. Onze samenwerking begon daar en leverde uiteindelijk 18 containers gevuld met hulpgoederen op. Na enkele jaren werd het ons vanuit Armenië onmogelijk gemaakt, kleding en huisraad te verschepen en hebben we ons op schoolmaterialen geconcentreerd.




Azatan NGO
Onze eerste partner in Shirak Marz. Hovik Papoyan was in Azatan begonnen in een koud en ongezellig gebouw. Met een enthousiaste groep om Hovik heen zijn ze eerste preschool gestart met onze spullen. Lilit Gyunashyan uit deze groep zou later onze directeur worden. De NGO gaf op zondag onderwijs op landbouwgebied, theologie en computervaardigheden. Wij hebben de eerste computers geleverd.




Onze eerste grote actie. In Oost- en Midden-Nederland hebben wij scholen aangeschreven met de vraag of wij afgeschreven boeken in Engels, Duits en Frans mochten ophalen en naar de Shirak Marz Regional Library van Gevorg Amiryan sturen. De verzamelde boeken werden met leerlingen en collega’s van het Candea College in Duiven gesorteerd en in lijsten opgeslagen. Rond 70 dozen met boeken zijn verscheept, samen met een Nashuatec kopieermachine, een cadeautje van Nashuatec (tegenwoordig Ricoh). De transportfirma Tiemex uit Zevenaar heeft het transport verzorgd en ook betaald.



2006
Armeense tapijten
In Azatan is er nog steeds kennis van het maken van Armeense tapijten. Wij denken dat het bewaren van deze traditie en het bewaren van de techniek ervan belangrijk is. Er zijn nog steeds precieze voorbeelden aanwezig. Aan de hand daarvan kan bijvoorbeeld Lilit … op wens een tapijt knopen.


